Home › Concept › Harry Benjamin

Harry Benjamin

Harry Benjamin (1885–1986), Duits-Amerikaans endocrinoloog, legde in 1966 met The Transsexual Phenomenon en de "Benjamin Scale" het fundament onder de huidige medische transgenderzorg — een fundament dat nooit empirisch is gevalideerd.

The Transsexual Phenomenon (1966)

Benjamin behandelde vanaf de jaren 1940 patiënten met crossgender-verlangens in New York. Zijn boek The Transsexual Phenomenon (1966) was het eerste grote werk over de affirmatieve behandelroute die hij ontwikkelde (bron). Die route werd later in WPATH SOC verankerd. Het idee erachter, een innerlijk gender dat niet bij het lichaam past, is een metafysische claim zonder marker, test of meetbare grond.

Die keuze is nooit in een gerandomiseerde studie getoetst tegen psychotherapeutische alternatieven. Volgens de Cass Review zijn er nauwelijks gerandomiseerde studies bij kinderen en jongeren die een endocriene behandeling krijgen, en is het veld ‘an area of remarkably weak evidence’ (bron) — een lacune die tot vandaag de evidence-base ondermijnt. Stephen Levine (2021) pleit voor een uitgebreide evaluatie en noemt het relevant en ethisch om te onderzoeken welke biologische, sociale en psychologische krachten iemand ertoe hebben gebracht een nieuwe identiteit aan te nemen (bron). Toch werd Benjamins paradigma de wereldwijde standaard.

De Benjamin Scale: zelfrapportage als methode

De Sex Orientation Scale (SOS) verdeelde "transseksualiteit" in zes categorieën, van transvestiet (type I) tot "high-intensity true transsexual" (type VI). Categorisering geschiedde via klinische intuïtie en patiëntenrapportage. Geen objectief criterium, geen meetbare marker — een schoolvoorbeeld van zelfrapportage als bron die later het hele veld zou domineren.

Blanchard (1989) stelde een andere indeling voor, de Blanchard-typologie: homoseksuele tegenover niet-homoseksuele transseksuelen, bij wie hij genderdysforie in verband bracht met autogynefilie. In zijn onderzoek onder 212 man-naar-vrouw-transseksuelen meldden alle drie de niet-homoseksuele groepen vaker seksuele opwinding bij de fantasie een vrouw te zijn dan de homoseksuele groep (bron). Latere studies ondersteunden de typologie maar gedeeltelijk (Nuttbrock e.a., 2011 (bron); Veale, 2014 (bron)). Benjamins schaal is als onderzoeksinstrument achterhaald.

HBIGDA en de geboorte van WPATH

In 1979 werd de Harry Benjamin International Gender Dysphoria Association (HBIGDA) opgericht — de directe voorloper van WPATH. De Standards of Care waren grotendeels gebaseerd op Benjamins casuïstiek (bron). Het model verspreidde zich in de Amerikaanse uitrol en de Europese uitrol — ook in Nederland, waar volgens de Cass Review het Dutch Protocol werd ontwikkeld door Peggy Cohen-Kettenis, oprichter van de Utrechtse genderkliniek, en daarna internationaal werd overgenomen (bron).

The BMJ meldde op 31 oktober 2024 dat onderzoekers van Johns Hopkins die evidence reviews voor WPATH uitvoerden, schreven dat de opdrachtgever hun mogelijkheid om te publiceren probeerde te beperken; WPATH ontkende dat (bron) — zie ook de WPATH Files (2024). SBU (2022) vond het bewijs voor hormoonbehandeling van jongeren onvoldoende, en NICE (2020) beoordeelde het als bewijs van zeer lage zekerheid. De Cass Review (2024) noemt het veld ‘an area of remarkably weak evidence’ (bron).

Veelgestelde vragen