Home › Kritiek › Evidence-based bezwaar

Evidence-based bezwaar tegen affirmatieve zorg

Systematische reviews tonen al jaren dat de bewijsbasis voor puberteitsblokkers, hormonen en chirurgie bij genderdysforie zwak tot zeer zwak is. GRADE-beoordelingen blijven steken op "very low certainty".

De GRADE-uitkomsten

De Cass Review (2024) liet 237 studies systematisch beoordelen via GRADE. Resultaat: vrijwel alle bewijs voor puberteitsblokkers en cross-sex hormonen bij minderjarigen is "very low certainty". Concrete vertaling: we weten niet of de behandeling werkt, niet hoe groot het effect is, en niet of de schade opweegt tegen het effect. Toch worden deze ingrepen breed toegepast.

SBU, NICE, CoHere

De Zweedse SBU (2022), Britse NICE (2020) en Finse COHERE-richtlijn (2020) kwamen onafhankelijk tot dezelfde conclusie. De Noorse UKOM (2023) en de Deense Sundhedsstyrelsen (2023) sloten zich aan. Vijf nationale overheidsinstanties — geen lobbygroepen — hebben dezelfde bevinding gepubliceerd. Zie ook Cass Review overzicht.

WPATH SOC-8 negeert dit

De WPATH Standards of Care 8 (2022) verlagen leeftijdsgrenzen en versoepelen criteria voor hormoonbehandeling van minderjarigen — recht tegen het beschikbare bewijs in. De Levine-affidavit (Boe v Marshall, 2024) en de gepubliceerde WPATH-files (2024) tonen dat dit politiek gedreven was: bestuursleden negeerden onderzoek dat hun aanbevelingen tegensprak. Zie WPATH conflicts of interest.

Wat evidence-based vereist

Evidence-based medicine vereist (1) systematische review, (2) GRADE-beoordeling, (3) afweging van schade tegen baat, (4) patiënt-voorkeuren onder echte informed consent. Genderaffirmatieve zorg faalt op alle vier — er is geen lange-termijn RCT, geen consistent uitkomstinstrument, geen accurate weergave van onomkeerbaarheid in informed consent. Dit is geen detail; het is een fundamenteel ethisch probleem.

Maar mensen voelen zich beter, toch?

Is