Home › Kritiek › Geen genetische marker
Geen genetische marker voor genderidentiteit
Genome-Wide Association Studies hebben geen reproduceerbare genetische marker voor transgender-identificatie opgeleverd. De erfelijkheidsclaim hangt in de lucht.
Wat GWAS doet
Genome-Wide Association Studies vergelijken honderdduizenden SNP's tussen groepen om associaties met een fenotype te vinden. Bij homoseksualiteit, schizofrenie en autisme zijn zo polygene signalen geïdentificeerd, ook al klein van effect. Bij genderidentiteit: niet.
Wat de studies tonen
Polderman et al. (2018) reviewden 13 candidate-gene studies — geen consistente bevindingen. Theisen et al. (2019) deden GWAS in een transgender-cohort (n=110), geen significante loci. Karaarslan et al. (2024) reviewden later genetisch onderzoek: alle studies hebben kleine steekproeven, hoge heterogeniteit en geen replicatie. Conclusie: na vijfentwintig jaar geen marker.
Tweelingstudies
Tweelingstudies (Heylens et al. 2012) suggereren beperkte concordantie bij monozygote tweelingen, maar de steekproeven zijn klein en de heritabiliteitschattingen variëren wild (~30–50%). Belangrijker: hoge MZ-concordantie zou hooguit een aanleg suggereren, geen specifieke marker, en sluit sociale invloed niet uit (MZ-tweelingen delen ook omgeving).
De gevolgtrekking
Zonder consistente genetische signatuur ontbreekt de basis voor de claim "transgender mensen worden zo geboren". Dit ondergraaft de medische rechtvaardiging voor onomkeerbare interventies bij minderjarigen. Zie ook de Cass Review over puberteitsblokkers die wijst op het ontbreken van een biologisch bewijspatroon.
Erfelijkheid van persoonlijkheidstrekken bestaat — concrete genetische markers voor genderidentiteit zijn niet gevonden.
Onbewezen. Wat aangeboren is, is geslacht. "Genderidentiteit" als aangeboren essentie is een hypothese zonder ondersteuning.
Bronnen
- Polderman, T. J. C., et al. (2018). The Biological Contributions to Gender Identity and Gender Diversity. Behavior Genetics, 48(2). Springer
- Theisen, J. G., et al. (2019). The Use of Whole Exome Sequencing in a Cohort of Transgender Individuals. Scientific Reports, 9.
- Heylens, G., et al. (2012). Gender identity disorder in twins. Journal of Sexual Medicine, 9(3).