GenderID.nl

Een geloof · geen feit · kritisch bekeken

Home › Identiteiten › Demigender

Demigender

"Demigender" — demiboy, demigirl, deminonbinair — is de zelfbeschrijving van mensen die zich gedeeltelijk met een bepaald gender identificeren. Critici wijzen erop dat niet is te zeggen hoeveel "deels" is; voorstanders zien het als een nuance binnen non-binaire identiteiten.

Definitie volgens voorstanders

Een identiteit waarbij iemand zich "deels" man, vrouw of een ander gender voelt; de rest is non-binair, leeg of een andere identiteit. Het label suggereert een gradatie, maar er bestaat geen maatstaf voor.

Oorsprong

De term circuleert sinds ongeveer 2014 in online-woordenlijsten op Tumblr en later via TikTok en Discord — zie de verspreiding sinds 2010. Lisa Littman (2018) beschreef op basis van een ouderenquête de hypothese dat een deel van de adolescenten zonder voorgeschiedenis in de kindertijd een genderidentiteit aanneemt, vaak in vriendengroepen (bron); dat is een hypothese en geen erkende diagnose. Zie Littman/ROGD.

Kritiek: gradatie zonder schaal

Critici merken op dat een "halve" identiteit twee aannames stapelt: dat er een genderidentiteit bestaat en dat een deel daarvan ook bestaat. Kathleen Stock (Material Girls, 2021) bekritiseert de theorie dat genderidentiteit maatschappelijk zwaarder zou moeten wegen dan biologisch geslacht.

Er is geen meetbare marker die de claim bevestigt of weerlegt; de enige bron is zelfrapportage. Zie ook cirkelredenering en onfalsifieerbaarheid.

Wat de bronnen zeggen over behandeling

De Cass Review (2024) noemt de zorg voor jongeren met genderdysforie "an area of remarkably weak evidence" en schrijft dat slechts drie richtlijnen de behandeling van non-binaire jongeren bespreken: de Zweedse en de Noorse raden hormoonbehandeling voor deze groep af wegens gebrek aan bewijs, terwijl WPATH wel op maat gemaakte hormoonbehandeling aanbeveelt (bron). SBU (2022) vond het bewijs onvoldoende om de effecten van puberteitsremmers en cross-sekse hormonen te beoordelen (bron). Zie ook detransitie-onderzoek.

Verwante identiteiten

Veelgestelde vragen

Bronnen

  1. Cass, H. (2024). Independent Review of Gender Identity Services for Children and Young People — Final Report. cass.independent-review.uk.
  2. Littman, L. (2018). Rapid-onset gender dysphoria in adolescents and young adults. PLOS ONE, 13(8).
  3. Biggs, M. (2022). The transition from sex to gender in English prisons. Journal of Controversial Ideas, 2(1).
  4. Stock, K. (2021). Material Girls. Fleet.
  5. Levine, S. B. (2022). Reflections on the clinician's role. Archives of Sexual Behavior, 51, 3527–3536.

Zie ook